Veranderen, ja natuurlijk, maar men moet eerst weten hoe...  Voor de meeste bedrijven zijn herstructureringen een absolute noodzaak geworden. Wil men rendabel en competitief blijven, dan is er geen alternatief.
Toch blijft het belangrijk om stil te staan bij het hoe en waarom van de doorgevoerde maatregelen. Want hoe groot is het risico te vervallen in de oude situatie ? En welke plaats is er voor de mensen binnen deze steeds veranderende context ?
Saneringsplannen vormen vaak een eenzijdig initiatief: beslissingen van bovenaf worden opgelegd aan de mensen op de werkvloer. Deze mensen zien de komende veranderingen dan ook met angst tegemoet, wat kan leiden tot demotivatie, tot het terugtrekken op zichzelf, ja zelfs tot sabotage.
Vaak moet de bron van dit verzet gezocht worden in een gebrekkige communicatie tussen het bestuur en zijn medewerkers. Het bedrijf beperkt zich immers meestal tot enkele informatiesessies, die bovendien enkel de theoretische aspecten van de komende veranderingen toelichten. Andere aspecten, waaronder de menselijke, worden genegeerd alhoewel zij even belangrijk blijken te zijn.
En daar kan theater tussenbeiden komen...
In een wereld waarin goede communicatie aan strategisch belang wint, is theater een millenium-medium dat zowel het hart als het intellect aanspreekt en het rationele met het emotionele verbindt. Of het nu in het kader van een informatiesessie is, een opleiding of een vlotte communicatie tussen betrokken partijen, theater kan hier een zeer krachtige rol spelen. Dit oude medium zorgt er onder meer voor dat frustraties en onderhuidse conflicten aan de oppervlakte komen. Zo kan het gewenste saneringsproces in optimale omstandigheden in werking worden gesteld en zo de meest efficiënte resultaten bereiken.
|
